အခ်စ္စစ္ ေတြ႔ထိၿခင္း-အခ်စ္ဆိုတာ ဒဏ္၇ာတခု အေပးခံ၇သလို ခ်စ္သူရဲ႕စြန္႔ပစ္ၿခင္းပဲ အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ခံစားခဲ႔၇တယ္။
အခ်စ္ဆိုတာကို စေတြ႔စကေန သူနဲ႔မေတြ႔ခင္အခ်ိန္ေလးထိ ခပ္ေပါ႔ေပါ႔ေလးေတြးထားမိတယ္။
အမွတ္မထင္ ၇င္ထဲကို သူတစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႔ တိုးတိုး၀င္လာ၇င္း သူ႕ကိုကၽြန္ေတာ္ ေလးေလးနက္နက္ ခ်စ္သြားမိတယ္။
အမွတ္တမဲ႔ေလး မွသည္ ထာ၀၇ခ်စ္သူဘ၀-အ၇မ္းကို ခင္မင္ၾကတဲ႔ ေကာင္မေလးက သူ႕အမနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးတယ္။
ေတာ္ေတာ္ေလး အ့ံၾသမိတယ္၊ "
အင္း အလုပ္သြားစ၇ာရွိေနလို႔ေနာ္ "တ႔ဲ ။ႏွတ္ဆက္စကားေလးက ဒါလား။
ဒါေပမယ့္ အမွတ္မထင္သူ႕အသံေလးက ကၽြန္ေတာ္၇င္ထဲစူး၀င္သြားတယ္။ ဘာ၇ယ္မဟုတ္ဘူး သူ႔ကိုစကားေၿပာခြင့္ ၇ခ်င္ေနမိတယ္။ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္တလေက်ာ္ ၾကာလာတဲ႔အခါ တနဂၤေနြတ၇က္ သူနဲ႔ခ်က္တင္၀င္မိတယ္။ စကားေၿပာခြင့္ေလးကိုေတာ့ ေနာက္ ၄၈၇က္တိတိၾကာတဲ႔အခါ ကၽြန္ေတာ္စ၇လာတယ္။ အပတ္စဥ္၊ တပတ္ၿခားတစ္ခါ စကားေၿပာလာ၇င္းက သူကိုဖြင့္ေၿပာမယ္လမ္းခင္းတိုင္ သူကလိမၼာစြာနဲ႔ ေက်ာ္လႊားသြားတယ္။ ၃၇က္တခါေလာက္စကားေၿပာခြင့္ရလာေတာ့ ၁၄၇က္ထပ္ၾကာၿပီးခ်ိန္မွာ သူကိုခ်စ္တယ္လို႔တ၇ား၀င္ဖြင့္ေၿပာခြင့္၇သြားတယ္။
ကၽြန္ေတာ္၇ဲ႕ကပ္ပါးေကာင္ေလလို ေနတတ္မႈ၇ယ္၊ သူစစ္တဲ႔ စာေမးပြဲကို အခ်စ္တခုကို အေလးအနက္နဲ႔ ခ်စ္ေနမိတဲ႔ သူ႕အေပၚထားရွိတဲ႔ေမတၱာစစ္ကေနတဆင့္ ေအာင္လိုက္တာ၇ယ္က သူ႕ဆီကအခ်စ္ကို
၂၈.၆.၂၀၀၉ တနဂၤေႏြမွာ ၇င္တုန္စြာနဲ႔၇လိုက္တယ္၊ ၇င္မတုန္ပဲေနပ႔ါမလား စေတြ႕တာနဲ႔ သူက
" ာ္သူေကာင္ေလးတေယာက္ကို ခ်စ္ေနမိတယ္ သူကိုအေၿဖေပးလိုက္ေတာ့မလို႔ နားလည္ေပးပါေနာ္"လို႔ေၿပာလာတာေလ။ဘာလုပ္၇မွန္းမသိေအာင္ ၿဖစ္သြားတယ္၊ ၿပီးမွ "
ကၽြန္မရွင့္ကို ခ်စ္တယ္"လို႔ေၿဖတာေလ "
ကၽြန္မခ်စ္တဲ႔ေကာင္ေလးက တၿခားလူမဟုတ္ဘူး ရွင္ပါပဲ" တဲ႔၊ ကၽြန္ေတာ္၇င္ခုန္သံေတြ၇ပ္မတတ္ေပ်ာ္မိပါတယ္။ ၇င္တုန္ေနတာေတြနဲ႔ပါေ၇ာေနေတာ့ သီးၿခားေလးမေပ်ာ္လိုက္၇ဘူးေလ။
ခ်စ္၇တဲ႔၇က္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သူ႕ကိုပိုၿပီး ခ်စ္တတ္သံေယာစဥ္ပိုတြယ္တတ္လာတယ္။
သူကိုေတြ႔၇တဲ႔၇က္ေတြမွာ ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ သူကိုမေတြ႕မၿမင္၇ခ်ိန္တိုင္း ၇င္ထဲမွာေမွ်ာ္ေနမိတယ္၊ သူ႕စကားေတြ႔က အမိန္႕မေပးေပမယ့္ သူ႕အလိုက် ကၽြန္ေတာ္ေနေပးေနမိတယ္။
သူစိတ္ေကာက္ေန၇င္ ဘယ္လိုေခ်ာ့၇မလဲ မစဥ္းစားတတ္ေအာင္ၿဖစ္၇တယ္။သူေၾကနပ္ေအာင္ အၿမဲလိုလို ကၽြန္ေတာ္အေလွ်ာ့ေပးလိုက္တယ္၊။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္မိလို႔ပါပဲ..........။
